Top
Image Alt

Reismetlies

De Borobudur is het bekendste tempelcomplex van Yogyakarta en waarschnlijk ook van heel Indonesië. Veel reizigers doen dan ook deze plek aan voordat ze (vaak) doorreizen naar Bali of één van de andere eilanden. Of het echt de moeite waard is moet ik natuurlijk ook met mijn eigen ogen zien. Ik kan je vertellen: ik ben niet teleurgesteld. Ik vond het fantastisch en zou zo weer terugkeren. 

Je hebt verschillende tours die je kunt boeken. Omdat ik heb gehoord dat het vooral in de ochtend magisch moet zijn besluit ik vroeg uit de veren te gaan en het complex vanaf een viewpoint te bezichtigen. Achteraf heb ik spijt dat ik de zonsopkomst niet vanaf het complex zelf heb bekeken. Vanaf het viewpoint is het prachtig maar omdat er veel mist stond moet ik veel moeite doen om ook maar iets van Borobudur te herkennen. Desalniettemin heeft dit ook een bijzonder effect en waan ik me even in een sorry Harry Potter-achtige wereld. 

ga op tijd daarna is het dringen

Dat er veel mensen naar de Borobudur komen wist ik natuurlijk al maar dat het er zó veel zijn, iedere dag opnieuw, verbaasde me toch heel even. Daarnaast ben je als Europeaan ook een soort van attractie omdat werkelijk iedere Aziaat me je op de foto wil. Trek er dus maar gerust een dagje voor uit haha. Ondanks de drukte reizen nog steeds heel veel backpackers naar deze plek. Niet gek want als je het mij vraagt moet je dit complex ook echt bezoeken als je in de buurt bent. Het is een beetje als de Taj Mahal in India, je wilt er toch even geweest zijn hé. En als je er dan eenmaal bent is het magisch… 

Kosten borobudur complex

Een bezoek aan het complex is niet goedkoop. Ik vind het dat echter meer dan waard. Ik zie met eigen ogen wat er aan gedaan wordt om het complex er piccobello uit te laten zien en dat kost geld. Veel geld. Daar heb ik, als toerist, zeker een paar eurootjes voor over. Een ticket kost al gauw zo’n Rp 32000, wat omgerekend zo’n 22 euro is. Kies je er voor om ook de zonsopkomst te bekijken, dan ben je al snel het dubbele kwijt. Het is even wat geld, maar zeker de moeite. Indonesiërs zelf betalen overigens een stuk minder, zo’n 2 euro voor een ticket. 

geschiedenis borobudur

De bouw van de Borobudur, althans het voltooien er van – vermoedelijk op wens van een der vorsten uit de boeddhistische Sailendra-dynastie – is alleen al uit het oogpunt van fysieke mankracht een enorme prestatie geweest. In de tempel is niet minder dan 56640 kubieke meter steen verwerkt. De bouw moet minstens 80 jaar hebben geduurd en de kosten moeten overweldigend zijn geweest; misschien wel overeenkomstig het Birmaanse gezegde: “de grote Pagode is voltooid, het land is geruïneerd…”
De Borobudur heeft eeuwen verborgen gelegen onder as en begroeiing. In de achttiende eeuw moet van de hoogste terrassen van de Borobudur nog wel iets te zien zijn geweest. Nederlanders op weg naar het Javaanse hof kwamen wel langs andere monumenten maar nooit in de buurt van de Borobudur. De Borobudur is herontdekt in 1814. Daarna werd er flink gebouwd. 
De eerste restauratie vond plaats tussen 1907-1911. Rond 1973 werd er een massale restauratie uitgevoerd, mede gefinancierd door UNESCO. Sinds 1991 staat het monument ook op de werelderfgoedlijst. 

De Borobudur is opgebouwd als een grote Stoepa. De basis van deze stoepa is 123 bij 123 meter. De stoepa heeft negen etages; de onderste zes zijn vierkant, de bovenste drie rond. De etages vertegenwoordigen de boeddhistische Kosmos. Op de bovenste etages bevinden zich 72 kleine stoepa’s, die gebouwd zijn rondom één grote centrale stoepa. De grote stoepa staat symbool voor het Nirwana. 

De kleine stoepa’s vertegenwoordigen van onder naar boven de weg die een boeddhist moet afleggen om uiteindelijk in het Nirvana te worden opgenomen. De open gaten in de onderste stoepa’s staan op hun punt (de weg is nog onzeker) en in de bovenste stoepa’s vlak, horizontaal (de weg is duidelijk, het geloof stevig).

’s Ochtends dient de Borobudur nog steeds als gebedsoord. Een pelgrim loopt iedere etage zeven maal rond met de klok mee. In de stoepa’s bevinden zich beelden van Boeddha; wie door de gaten in de stoepa’s deze beelden aan kan raken ontvangt, volgens het lokale bijgeloof (niet volgens het Boeddhisme), het eeuwige geluk.

meer blogs over indonesië

Comments:

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: